رسم: جرعه بر خاک ریختن

یک قدح می، نوش کن بر یاد من
گر همی خواهی که بدهی دادِ من

یا به یاد این فتاده ی خاک بیز
چونکه خوردی جرعه ای بر خاک ریز
(مثنوی معنوی)

ریختن جرعه ای از شراب پس از نوشیدن آن رسم کهن و دینی است.
اقوام یهود، سومریان و هندیان، خون قربانی های خود را بر مزار اموات خود می ریختند، به مرور زمان ، شراب جای خون را گرفته است، این رسم ابتدا در میان یونانیان نشات یافته، صورت دیگری از این رسم به صورت آب ریختن بر قبر مردگان باقی مانده است. وقتی جام شوکران را به دست سقراط دادند، پرسیدند که آیا جرعه ای از آن را می توان به یاد خدایان بر زمین افشاند؟

منبع: مثنوی ۱، شرح دکتر توفیق سبحانی ، ص ۴۴ ( پیام نور)

-------------

کانال تلگرامی باغ ادب:

Bagh1395@